De Protestpolka – Als je wilt dat het anders wordt, beweeg je mee
De spanning bouwt op, woorden worden scherper, blikken verharden. De ene partij leunt achterover, armen over elkaar. De ander schiet naar voren, stem verheft zich, klaar om een punt te maken. Een klassieke dynamiek – en eentje die ik maar al te goed ken. Dit is de Protestpolka, een beweging die mensen vaak onbewust maken in een conflict.
Wil je verandering? van conflict naar samenwerking
Vandaag zat ik in een co-mediation, samen met een collega. Twee mensen voor ons die ooit van elkaar hielden, nu lijnrecht tegenover elkaar. Alles in hun lichaamstaal schreeuwde weerstand. Hij wilde gehoord worden, zij voelde zich niet erkend. Ze dansten om elkaar heen in een patroon dat ze al maanden – misschien jaren – herhaalden.
Roos van Leary ingezet bij het uit elkaar gaan
Dit is precies het moment waarop ik de Roos van Leary inzet. Niet als een theoretisch model, maar als een spiegel: Kijk eens wat er nu gebeurt. De Roos laat zien dat gedrag elkaar oproept. Als jij tegen iemand ingaat, duwt de ander terug. Als jij afstand neemt, zal de ander dat misschien ook doen. Maar als je echt verandering wilt, moet je ergens uit deze vicieuze cirkel stappen.
Dat is geen eenvoudige opgave, zeker niet in een scheiding. Maar het is wel noodzakelijk. Want de scheiding gaat over jullie als partners, maar niet als ouders. Als je de angel eruit haalt, kun je afscheid nemen van de relatie zonder dat het ouderschap daaronder lijdt. Je hoeft het niet over alles eens te worden, maar je moet elkaar wel kunnen blijven zien als ouders van hetzelfde kind.
We oefenden even. Hoe zou het zijn als je niet op de ‘ik’ reageert, maar op de ‘samen’? Wat gebeurt er als je niet duwt, maar een stap zet in de richting van de ander? Eerst weerstand – natuurlijk. Maar toen ik hen liet benoemen wat ze zagen, gebeurde er iets. Hij zag dat hij steeds aanviel en dat zij zich terugtrok. Zij besefte dat haar zwijgen hem nog bozer maakte. Ze keken elkaar aan, voor het eerst echt.
Mediators zijn bruggenbouwers
Dat zijn de momenten waarop ik weet waarom ik dit werk doe. We bouwen bruggen. Geen bruggen uit beton, maar bruggen van begrip. We laten mensen zien hoe ze samen kunnen bewegen, ook als het moeilijk is. Hoe ze een weg kunnen vinden die niet telkens opnieuw in dezelfde pijn uitkomt.
Co-mediation bij echtscheiding
Het mooiste aan deze sessie? Ik deed het samen met een collega. Co-mediation bij een echtscheiding geeft ruimte om te reflecteren, te leren van elkaar, om nog scherper te zien wat er gebeurt aan tafel. We versterken elkaar, net zoals wij onze klanten helpen om de strijd om te buigen naar een constructieve dialoog.
Stap naar elkaar toe
En zo eindigde de Protestpolka vandaag niet in een botsing, maar in een stap naar elkaar toe. Geen wonder, maar een keuze. Een kleine beweging die een groot verschil kan maken als je uit elkaar gaat.
Plaats een reactie: